حقیقت این است که بسیاری از انتخاب‌های روزمرهٔ ما تحت تأثیر محیط‌هایی هستند که در آن‌ها زندگی می‌کنیم و افرادی که با آن‌ها در ارتباط هستیم. اما پرسش این است: اگر محیط‌ها می‌توانند ما را شکل دهند، آیا می‌توان زندگی را به گونه‌ای طراحی کرد که حرکت در مسیر درست آسان‌تر شود؟ آیا می‌توان روابط خود را به شکلی تنظیم کرد که ما را به ارادهٔ خدا نزدیک‌تر کنند، نه از آن دورتر؟مزمور ۱، آیات ۱ تا ۳، نشان می‌دهد که بسیاری از تصمیم‌های ما، بیش از آنچه تصور می‌کنیم، تحت تأثیر محیط‌های فیزیکی، دیجیتالی و اجتماعی قرار دارند؛ محیط‌هایی که نقش مهمی در شکل‌گیری مسیر زندگی ما ایفا می‌کنند.در این قسمت، دکتر ناتان رستم‌پور به‌عنوان کارشناس، به بررسی این موضوع می‌پردازند.پیروی از مسیح تنها به باورهای ما محدود نمی‌شود، بلکه به ریتم زندگی ما نیز مربوط است؛ به آنچه می‌بینیم، به آنچه به ذهن و دل خود راه می‌دهیم، و به محیطی که هر روز در آن زندگی می‌کنیم.

گاهی احساس می‌شود که تمام عمر در حال دویدن در یک دایره هستیم و مدام همان اشتباهات و الگوها را تکرار می‌کنیم. به این الگوهای تکرارشونده، «چرخه‌های بین‌نسلی» گفته می‌شود. در این قسمت، با نگاهی به کتاب خروج، فصل ۲۰، آیات ۴ تا ۶، حزقیال، فصل ۱۸، آیهٔ ۲۰، و یوحنا، فصل ۸، آیهٔ ۳۱، به این موضوع می‌پردازیم که چرخه‌های بین‌نسلی تنها به عادت‌های ساده یا شباهت‌های خانوادگی محدود نمی‌شوند، بلکه می‌توانند شامل الگوهای مخربی باشند که نسل به نسل منتقل و تکرار می‌شوند.اما این چرخه‌ها چگونه شکل می‌گیرند؟ عوامل روان‌شناختی، فرهنگی، خانوادگی و حتی روحانی، همگی می‌توانند در شکل‌گیری آن‌ها نقش داشته باشند.با این حال، خبر خوش این است که از طریق دعا، توبه، حقیقت کلام خدا، شفای درونی و مشاورهٔ سالم، آزادی در مسیح امکان‌پذیر است. هنگامی که ذهن ما در خداوند تازه می‌شود، می‌آموزیم که دیگر مانند گذشته زندگی نکنیم و در آزادی‌ای که مسیح به ما بخشیده است، گام برداریم. در این بخش، کشیش آسریان به‌عنوان کارشناس برنامه، این موضوع را بررسی می‌کنند.

چند بار برای انجام کاری گفته‌ایم: «از فردا شروع می‌کنم»؟ اما فرداها یکی پس از دیگری می‌گذرند و ما هنوز قدمی برنداشته‌ایم. چرا این اتفاق می‌افتد؟ چرا کارها را به تعویق می‌اندازیم؟ در کتاب امثال به خطر سستی و تعلل اشاره شده است. تعلل در نگاه نخست شاید فقط به شکل تنبلی، عقب انداختن کارها یا خواب بیشتر دیده شود، اما اگر به یک عادت تبدیل گردد، به‌آرامی مسیر زندگی ما را تغییر می‌دهد و ما را به سوی شکست و ناکامی سوق می‌دهد. تعلل به‌تدریج دل انسان را سنگین می‌کند. هر بار که انجام کاری درست یا پاسخ به یک حقیقت را به فردا موکول می‌کنیم، صدای آن حقیقت در درون ما کم‌رنگ‌تر می‌شود؛ نه به این دلیل که خدا دیگر سخن نمی‌گوید، بلکه چون ما کم‌کم به به تعویق انداختن پاسخ خود عادت می‌کنیم.دبنابراین باید قدم‌های عملی برداریم و به جای موکول کردن تصمیم‌ها به آینده، از امروز اقدام کنیم. در این بخش، دکتر ناتان رستمپور به‌عنوان کارشناس برنامه، راهکارهایی برای مقابله با تعلل و ایجاد تغییرات مثبت در زندگی ارائه کردند.

صلیب نقطه‌ای مناسب است تا بار دیگر به مَثَل سامری نیکو بازگردیم. وقتی رنج دیگری را می‌بینی، چه چیزی باعث می‌شود بایستی و کمک کنی، و چه چیزی باعث می‌شود از کنار او عبور کنی؟ افرادی که از کنار مرد زخمی گذشتند، هر یک دلایل خود را داشتند؛ اما عیسی تعلیم داد که محبت واقعی، انسان را از دریچه گروه، قومیت، طبقه اجتماعی، مذهب، سیاست یا منفعت شخصی نمی‌بیند، بلکه زخم و نیاز او را می‌بیند.کشیش امیر بزمجو در این بخش درباره این موضوع سخن می‌گویند که شفقت نسبت به همنوع باید در اولویت قرار گیرد. محبت باید بُعدی عملی داشته باشد و فرد را برای پرداخت هزینه آن آماده سازد. پرسش مهم این است که همسایه من چه کسی است و من چگونه می‌توانم همسایه‌ای نیکو برای دیگران باشم؟

قبل از هر کاری بهتر است در مورد آن بدانیم، آنکه فکر میکند چیزی میداند، هنوز چیزی نمیداند! شوق بدون معرفت نیکو نیست، آنکه میشتابد راه به خطا میبرد. این بحث ما را به بحث فروتنی معرفتی میرساند، این یعنی آگاهی صادقانه که حتی با نیت خوب هم بخشی از واقعیت را نبینی یا تحریف کنی!

اخرین باری که از ته دل خندیدیم چه زمانی بود؟ ایا شادی ماندنی هست؟ اصلا شادی چیه و چطور میشه شادی افرین بود؟ اصلا در دنیای ما امکان پذیر است؟ بر اساس فیلیپیان (باب ۳ آیه ۱)، پولس در حالی که خودش در زندان بود، دیگران را به شادی تشویق می‌کرد. این نشان می‌دهد که شادی حقیقی به معنای نبودن مشکلات نیست.شادی مسیحی به وفاداری خدا، وعده‌های او و حضور همیشگی‌اش در هر شرایطی از زندگی متکی است؛ به همین دلیل در دنیای امروز امکان‌پذیر و پایدار است.

گاهی بعضی روزها زندگی عادی به نظر میرسد اما درون مون یک دکمه آماده باش روشنه انگار همیشه باید آماده باشیم و جلوتر از اتفاقات فکر کنیم. این تبدیل شده به پس زمینه زندگی ما. یوحنا فصل ۱۴ ایه ۲۷ میفرماید ،برای شما ارامش به جا میگذارم و ارامی خود را به شما میدهم، دل شما مضطرب و هراسان نباشد. تمدن مضطرب یعنی ما در جهانی زندگی میکنیم که اضطراب از یک مشکل شخصی فراتر رفته و تبدیل به یک مشکل عمومی شده است.

صحبت از بردگی قوم یهودی و نقشه نجات خداوند از طریق موسی، اشاره به ایاتی در کتاب خروج فصل ۲ ایات ۲۳ تا ۲۵ واقعیت این است که امید برای روزهایی است که راهها بسته اند و صدای مردم بلند است و افراد فکر میکنند که زیر یک نظام سنگین گیر افتاده اند. پرسشهای زیدای هستند در این روزها که چطور میتوان امیدوار باقی ماند و ان را در زندگی جاری کرد؟ امید ساده لوحانه نیست و درد را انکار نمیکند، اما اجازه نمیده که فرعونهای زمانه حرف اخر را بزنند، امید کتاب مقدسی از این شروع میشود که خدا میبیند و میشنود و عمل میکند و وارد تاریخ میشود. در اخر همه چیز در دستان خداوند است.

ما در جهانی شکسته زندگی میکنیم، و همه افراد در جامعه این شکستگی ها رو بر خود احساس میکنند، ایاتی از کتاب مقدس را داریم که این دلشکستگیها را اعلام میکنند، مزامیر از نمونه ای برجسته در این زمینه میباشد یا کتاب ایوب، مراثی ارمیا. کتاب مقدس افریدگاری دور از خلقت را به تصویر نمیکشد که نسبت به درد ما بی تفاوت باشد. مسیحیت بر خلاف تفکر سکولار، مرگ، فقدان یا بی عدالتی رو پایان نمیداند بلکه ما رو به انتظار همراه با امید دعوت میکند، امیدی که مبتنی بر رستاخیر پس از صلیب است.پس از کلیشه های معنوی دوری کنیم، جملاتی مثل همه چیز خیره، یا زیاد فکر نکن میتونن سوگ رو سرکوب کنن نه درمان. ایمان بالغ اجازه میده که هم اشک باشه و هم امید.

برای بینهایت وسوسه ای که در ریتم روزمره زندگی ما وجود دارد قدرت خود را از کجا پیدا کنیم، واقعیت این است که چیزی بیشتر از آدرنالین نیاز داریم. غلاطیان فصل ۵ ایات ۲۲ و ۲۳- که خویشتنداری یکی از میوه های روح القدس میباشد. خیلی از وسوسه ها در ظاهر بد نیستند، در ظاهر مسکن هستند و بعدا احساس سنگینی و پیشمانی به بار میاورند. امروز وسوسه از همیشه به ما نزدیکترند. وسوسه نفس ما را که سقوط کرده مورد هدف قرار میدهد. ایا واقعا راهکارها در مقابل وسوسه جوابگو هستند؟ در این جهان چگونه میتوان از وسوسه دور ماند؟ اما عیسی نیز وسوسه شد، اما چطور او گناه نکرد و خویشتندار باقی ماند؟

آیا متوجه شده اید که گاهی از خود دور میشوید؟ بله، اخلاق نه با یک سقوط بزرگ، بلکه با هزار عقب نشینی کوچک فرسوده میشود. پرسش این است، وقتی همه چیز نسبی و لغزنده به نظر میرسد، چطور میشود انسان باقی ماند و طبق معیارها و ارزشها به درستی زندگی کرد؟ فیلیپیان فصل ۲ ایات ۱۲ تا ابتدای ایه ۱۶- فقط دانستن خوب و بد در اخلاقیات کافی نیست. اما واقعیت این است که خیلی از لغزشهای اخلاقی از ناآگاهی نیستند بلکه از فشار لحظه میایند و شخصیت مسیحی در خلا ساخته نمیشه بلکه در جماعت و در کلیسا، بسیاری از لغزشها زمانی اتفاق میوفتند که ما تنها میمانیم، تنها با خشم مون، تنها با ترسهامون و تنها با وسوسه ها و فشارها.از خدا قلبی بخواهیم که با قلب او میتپد. هویت مسیحی ما زمانی شکل میگیرد که در خلوت همانی باشیم که در جمع نشان میدهیم.

انجیل مرقس فصل ۶، ابتدای فصل و ایات ۲۱ و ۲۲ چرا عیسی از شاگردانش خواست تا همراه او به مکانی خلوت بروند؟ زیرا آن‌ها به شدت مشغول بودند و در آستانه فرسودگی قرار داشتند. فرسودگی علل مختلفی دارد و تنها به ابعاد جسمی و ذهنی محدود نمی‌شود، بلکه ریشه‌های عاطفی نیز دارد. در این برنامه، به بررسی دلایل فرسودگی و راهکارهای پیشگیری از آن پرداختیم. همچنین دکتر ناتان رستم‌پور راهکارهایی را برای مقابله با این چالش ارائه کردند؛ چرا که برای خدمت موثر به خداوند، برخورداری از سطح انرژی و سلامت مطلوب الزامی است.

در این برنامه مژگان دانشور و دکتر سپیده قلی بیگی در مورد خشم صحبت کردند. خشمگین شدن طبیعیه اما چطور این خشم رو کنترل میکنیم، افسسیان ۴ ایه ۲۶

در این برنامه کشیش روبرت آسریان در مورد "در جستجوی حقیقت" صحبت کردند. تا حالا شده بین گزینه های زیاد سر درگم شوید و با خودتان بگویید خب من باید به چه تکیه کنم؟ در این جهان که نورها میرقصند و فانوس به دستان راهنما، خود گمشدگانی بی هدفند، تنها یک دعوت است که ما را به حقیقت میرساند، بیایید نزد من ای تمامی زحمتکشان و گرانباران که من به شما اسایش خواهم بخشید. یوغ مرا بر دوش گیرید از من تعلیم یابید زیرا حلیم و افتاده دل هستم

دکتر سپیده قلی بیگی در این برنامه در مورد ماندن در لحظه حال صحبت میکنند الان واقعا کجا هستید، درگذشته یا آینده؟ ذهنتان رفته سمت دیروزو با خود میگویید«کاش آن تصمیم را آنجا نمیگرفتم ...کاش آنجا نمیرفتم ...کاش آنحرف را نمیزدم ...کاش آن کار را انجام میدادم... »و یکدفعه متوجه میشوید که در حال پخش محدود همان صحنه ها در ذهنتان هستید، یکی از روشهای مفید و کاربردی ماندن در لحظه اکنون، نوشتن افکار و نکرانی ها است که میتواند به ذهن کمک کند از حالت چزخشی خارج شود.

همه ما با دوره هایی از زندگی روبرو بودیم و هستیم که حس میکنیم دعاها جواب داده نمیشوند کارهایمان نتیجه ای ندارند و زندگی بی ثمر است. همانطور که دیدیم باید بدانیم خدا ما را ترک نکرده او از درد ورنج ما اگاه است و وقتی خاک سخت را شخم میزنیم او همراه ماست. حتی در خزان زندگی یا زمستان هم کنار ماست. از سویی باید دل و انگیزه هایمان را چک کنیم اما قرار نیست هر بی ثمری را به خودمان نسبت دهیم. بله ما در حال رشد هستیم، اطاعت رو یاد میگیریم وفاداری و صبر را میاموزیم. در واقع به واسطه همین هاست که شخصیت واقعی ما شکل میگیرد و مهمترین ثمره زندگی در ما دیده میشود، یعنی ثمره روح القدس. برادر فراز دانشور در این قسمت مهمان برنامه هستند.